De aanpak van de Eurokloof

Momentum en suggesties om de (Nederlandse) burger meer te betrekken bij de Europese Unie


Op 21 mei 2019 publiceerde de Volkskrant een artikel met de titel ‘Zo veel invloed, zo weinig bekend bij burgers: het imagoprobleem van het Europees Parlement’ waarin de desinteresse van de ruim vierhonderd miljoen burgers in de Europese politiek werd aangekaart.[1] Ook Arjen Lubach besteedde onlangs (november 2020) in zijn programma Zondag met Lubach aandacht aan het probleem van de zogenoemde ‘Eurokloof’, welke hij omschreef als het gebrek aan contact tussen de Europese burger en de Europese politiek. Deze Eurokloof leidt tot een gebrek aan vertrouwen in Europese instanties en onbegrip over de toegevoegde waarde van de Europese Unie (EU). Gevolgen hiervan zijn de recente Brexit en de opkomst van het populisme met bijbehorende anti-EU sentimenten.[2] Ongeacht of men pleit voor een grotere rol voor de EU óf voor een meer onafhankelijk en zelfstandig Nederland, is het van belang dat de Nederlandse burger meer geïnformeerd wordt over de politieke praktijken van de EU. Ongeveer een derde van alle Europese wetgeving is namelijk ook van toepassing op Nederland en daarnaast is de EU van groot economisch belang voor ons land.[3]

De Europese burger moet daarom meer inzage krijgen in wat de EU precies voor hen betekent - en zou kunnen betekenen - in de praktijk.[4] Het thema ‘meer of minder Europa’ is ook in Nederland een veelbesproken thema gebleken in verkiezingstijd en de Nederlandse burger moet een weloverwogen beslissing kunnen maken over dit onderwerp. Daarom zal er in deze publicatie worden aangekaart wat er momenteel mis gaat omtrent de informatievoorziening voor Europese burgers en zullen er vervolgens suggesties gedaan worden over hoe de (Nederlandse) burger meer betrokken kan raken bij de Europese politiek.

Wat zijn oorzaken voor het feit dat EU burgers nauwelijks betrokken zijn bij EU?

De betrokkenheid van de burger berust